TCK Madde 141 – Hırsızlık

Sanığın telefonu, uzaklaştırma kararının ihlali nedeniyle şikâyet edilmeyi engellemek amacıyla alıp kısa süre sonra iade ettiği olayda yarar sağlama (faydalanma) maksadı sabit görülmemiştir. Bu durumda hırsızlık suçunun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Öfkeyle ve şaka amacıyla park hâlindeki motosikletin iterek yakın bir sokağa bırakıldığı ve aynı gün yerinin kolluğa bildirildiği olayda hırsızlık kastının şüpheden uzak delillerle ispatlanamadığı kabul edilmiştir. Mahkûmiyet için manevi unsurun nasıl oluştuğunun gerekçede gösterilmesi gerekir.

Daire, 141 ve 142. maddelerin birlikte değerlendirilmesiyle hırsızlık suçunun temel unsurlarını tanımlamıştır: zilyedin rızası olmaksızın, başkasına ait taşınır malın, yarar sağlama maksadıyla bulunduğu yerden alınması.

Faillerin evden aldıkları takıları, tanığın kendilerini yakalamasından korkarak atıp hakimiyet alanlarına geçiremeden kaçtıkları olayda suç tamamlanmamıştır. Bu durumda teşebbüs hükümleri uygulanmalıdır.

Suç konusu eşya failin hakimiyet alanına geçtikten sonra gerçekleşen yakalama, suçun tamamlanmasına engel değildir. Bu hâlde teşebbüs indirimi yapılması eksik ceza tayini sonucunu doğurur.

Hırsızlık suçuyla korunan hukuki yarar hem zilyetlik hem mülkiyet hakkıdır. Zilyetliğin hukuka uygun olup olmaması önem taşımaz; çalınmış bir malın hırsızdan çalınması hâlinde de suç oluşabilir.

Yarar sağlama maksadı maddi olabileceği gibi manevi de olabilir ve yararın fiilen elde edilmesi aranmaz. Simit arabasını alan sanığın kastını ortaya koyan beyanı karşısında suçun unsurlarının oluştuğu kabul edilmiştir.

Konuşma yapıp iade etmek üzere alınan cep telefonunun geri verilmemesinde zilyetlik faile devredilmemiştir. Bu nedenle eylem güveni kötüye kullanma değil, 141/1. maddedeki hırsızlık suçunu oluşturur.

İhale ile el değiştiren evi boşaltırken kapı ve pencereleri söküp götüren sanığın eylemi, zilyedin rızası dışında evin mütemmim cüzlerinin alınması niteliğinde olduğundan mala zarar verme değil hırsızlıktır.

Bankamatikte bulunan, yani mağdurun elinde veya üzerinde olmayan kartın dalgınlıktan yararlanılarak alınması 142/2-b'deki özel beceri hâlini oluşturmaz; eylem 141/1. maddedeki temel hırsızlık suçudur.

Hırsızlık suçunun oluşması için genel kastın yanında yararlanma özel kastı aranır; failin bu kastla hareket etmesi yeterli olup maldan fiilen yararlanması gerekmez. Yarar geçici veya sürekli, maddi veya manevi olabilir ve faile dönük olması şart değildir. Ancak malın şaka yapmak veya alay etmek amacıyla alınması yarar kavramı içinde değerlendirilmez.

Hırsızlık ani bir suç olup failin mağdurun eşya üzerindeki hâkimiyetine son vererek kendi hâkimiyetini kurmasıyla, yani eşya üzerinde tasarruf edebilme imkânına kavuşmasıyla tamamlanır. İcra hareketlerine başlanıp eşya failin tasarruf alanına geçinceye kadarki aşamada eylem teşebbüste kalır. Suçun tamamlanması için ayrıca maldan yararlanılması gerekmez.

Sanığın, maktul ile aralarındaki görüşme ve mesajlaşmaların ortaya çıkmaması için maktulün telefonunu alıp çöpe attığı olayda hırsızlığın yarar sağlama unsuru gerçekleşmemiştir. Eylem suç delillerini gizleme kapsamında değerlendirilmeli olup hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.

Hırsızlıkta failin amacı yarar sağlamak, mala zarar vermede ise malı harap etmektir; yararlanmak için alınan mala sonradan zarar verilmesi ayrıca mala zarar verme suçu oluşturmaz. Failin amacı malı edinmek değil, kullanıp iade etmekse eylem basit veya nitelikli hırsızlık değil, TCK 146'daki kullanma hırsızlığıdır.