• AdresHukukçular Towers, Mustafa Kemal Paşa Caddesi, Cevizli, Seyitgazi Sokağı No: 66/A D: 15, 34865 Kartal/İstanbul
  • E-Posta Adresi[email protected]
Hazırlayan: Av. Coşkun Genç, İstanbul Barosu · Güncelleme: 15.10.2026
ÖZET · 4 fıkra · ~2 dk okuma

5651 sayılı Kanun md. 7, internet kafe gibi toplu kullanım sağlayıcıların izin, filtreleme ve erişim kaydı yükümlülüklerini ve mülki amirin yaptırım yetkisini düzenler.

Resmî Metin

Toplu kullanım sağlayıcıların yükümlülükleri

Madde 7– (1) Ticarî amaçla toplu kullanım sağlayıcılar, mahallî mülkî amirden izin belgesi almakla yükümlüdür. İzne ilişkin bilgiler otuz gün içinde mahallî mülkî amir tarafından Başkanlığa bildirilir. Bunların denetimi mahallî mülkî amirler tarafından yapılır. İzin belgesinin verilmesine ve denetime ilişkin esas ve usûller, yönetmelikle düzenlenir.

(2) (Değişik: 6/2/2014-6518/91 md.) Ticari amaçla olup olmadığına bakılmaksızın bütün internet toplu kullanım sağlayıcılar, konusu suç oluşturan içeriklere erişimin engellenmesi ve kullanıma ilişkin erişim kayıtlarının tutulması hususlarında yönetmelikle belirlenen tedbirleri almakla yükümlüdür.

(3) (Değişik: 6/2/2014-6518/91 md.) Ticari amaçla toplu kullanım sağlayıcılar, ailenin ve çocukların korunması, suçun önlenmesi ve suçluların tespiti kapsamında usul ve esasları yönetmelikte belirlenen tedbirleri almakla yükümlüdür.

(4) (Ek: 6/2/2014-6518/91 md.) Bu maddede belirtilen yükümlülükleri ihlal eden ticari amaçla toplu kullanım sağlayıcılarına, ihlalin ağırlığına göre yönetmelikle belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde uyarma, bin Türk Lirasından on beş bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verme veya üç güne kadar ticari faaliyetlerini durdurma müeyyidelerinden birine karar vermeye mahalli mülki amir yetkilidir.

Değişiklik notları (1)
  1. 24/7/2026 tarihli ve 7590 sayılı Kanunun 27 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “Kuruma” ibaresi “Başkanlığa” şeklinde değiştirilmiştir.

Açıklama

5651 sayılı Kanun'un 7. maddesi, internet erişimini bir mekânda toplu olarak sunan toplu kullanım sağlayıcıların (internet kafe, internet salonu, otel, yurt gibi yerler) yükümlülüklerini belirler. Madde, ticari amaçla faaliyet gösterenler ile ticari amaç taşımayanlar arasında ayrım yapar.

  • İzin belgesi: Ticari amaçla toplu kullanım sağlayıcılar mahallî mülkî amirden izin belgesi almak zorundadır; denetim de mülkî amirlerce yapılır, izin ve denetimin usul ve esasları yönetmelikle belirlenir.
  • Tüm toplu kullanım sağlayıcılar için: Ticari amaç aranmaksızın konusu suç oluşturan içeriklere erişimin engellenmesi ve erişim kayıtlarının tutulması konusunda yönetmelikteki tedbirleri alma yükümlülüğü vardır.
  • Ticari amaçlılar için ek tedbirler: Ailenin ve çocukların korunması, suçun önlenmesi ve suçluların tespiti amacıyla yönetmelikte belirlenen tedbirler.
  • Yaptırım: 6518 sayılı Kanunla eklenen dördüncü fıkra ile mahallî mülkî amire, ihlalin ağırlığına göre uyarma, idari para cezası veya üç güne kadar faaliyet durdurma yaptırımlarından birine karar verme yetkisi tanınmıştır.

Uygulamada en çok tartışılan konu, yaptırımın kanunilik ilkesi bakımından dayanağıdır. Yargıtay 7. Ceza Dairesi, maddenin 2014 öncesi hâlinde yalnızca izin belgesi yükümlülüğüne yaptırım bağlandığını, filtre programı kullanmama gibi yönetmelikte tanımlanan aykırılıklara yönetmelikle idari para cezası öngörülemeyeceğini kabul etmiştir. Yargıtay 19. Ceza Dairesi ise 6518 sayılı Kanunla getirilen 7/4. fıkranın yaptırımın türünü ve miktarını kanunda belirlediğini, yönetmelikteki yükümlülüklerin bu çerçeve hükmün içeriğini doldurduğunu vurgulamıştır.

Görevli yargı yeri bakımından Uyuşmazlık Mahkemesi, önceleri idari yargıyı görevli gördüğü hâlde sonraki kararlarında mülkî amirin verdiği idari para cezalarına karşı başvurunun Kabahatler Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca sulh ceza hâkimliğinde, yani adli yargıda incelenmesi gerektiğine karar vermiştir. 7590 sayılı Kanunla birinci fıkradaki bildirim mercii Başkanlık olarak değiştirilmiştir.

İlgili Yargı Kararları – 5651 s. K. m.7 uygulaması

İçtihat özetiİzin belgesiz internet kafe işletene verilen idari yaptırım, 7/4. fıkra nedeniyle kanuni dayanaktan yoksun sayılamaz.
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E. 2018/3215, K. 2018/8233, T. 05.07.2018Bozma

Daire, izin belgesi olmadan internet kafe işleten kişiye verilen idari yaptırımın kaldırılmasına ilişkin sulh ceza hâkimliği kararını kanun yararına bozmuştur. 7/4. fıkranın yaptırımın türünü ve sınırlarını kanunda belirlediğini, yönetmeliğin ise bu çerçeveye uygun hâle getirildiğini, bu nedenle yaptırımın kanuni dayanaktan yoksun sayılamayacağını belirtmiştir.

Karardan alıntı
“başvuran hakkında verilen idari para cezası henüz kesinleşmeden değişen yönetmeliğe göre idari mülki amir tarafından uygulanabilecek idari yaptırımın türü ilk ihlalde uyarma cezasına dönüşmüştür. Yönetmeliğin yeni hali Kanun'a uygun hale getirilmiştir.”
İçtihat özetiKamera kayıt yükümlülüğüne aykırılığın yaptırımı artık kanunda düzenlendiğinden cezayı kaldıran karar bozulmuştur.
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E. 2018/652, K. 2018/8232, T. 05.07.2018Bozma

Kamera kayıt sistemi yükümlülüğüne aykırılık nedeniyle verilen idari para cezasını kaldıran karar, 5651 sayılı Kanun'un 7/4. maddesi ve değişen yönetmelik gözetilmeden verildiği için kanun yararına bozulmuştur. Karar, toplu kullanım sağlayıcı yükümlülüklerinin yaptırımının artık kanunda yer aldığını teyit etmektedir.

Karardan alıntı
“mahkemece, gerek adı geçen Yönetmelik'teki değişiklik, gerekse 5651 sayılı Kanun'un 7/4. Maddesi göz önüne alınmaksızın, uyuşmazlığa konu idari para cezasının türü, süresi ve miktarı Kanun'da yer almadığından bahisle idari para cezasının iptaline karar verilmiştir.”
İçtihat özetiEski düzenlemede filtre programı kullanmamaya kanunda yaptırım bulunmadığından yönetmelikle idari para cezası verilemez.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E. 2012/6887, K. 2012/21937, T. 05.06.2012Bozma

Maddenin 2014 öncesi hâlinde mülkî amirin idari para cezası verme yetkisi yalnızca izin belgesi yükümlülüğüne aykırılıkla sınırlıydı. Filtre programı kullanmama hâli için kanunda yaptırım bulunmadığından, yönetmelikle idari para cezası öngörülemeyeceği ve verilen cezanın hukuka aykırı olduğu kabul edilmiştir.

Karardan alıntı
“ticari amaçla toplu kullanım sağlayıcıların mahalli mülki amirden izin belgesi alınmaması halinde 7.maddenin 3.fıkrası uyarınca cezalandırılmaları öngörülmüş, filtre programı kullanılmaması halinde ise ceza yaptırımı kanunda öngörülmemiştir.”
İçtihat özetiKabahatin yaptırımı ancak kanunla belirlenebileceğinden yalnız yönetmeliğe dayanan idari para cezası hukuka aykırıdır.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E. 2009/20771, K. 2012/17874, T. 04.06.2012Ret

Suç oluşturan içeriklere erişimi önleyici tedbir almama nedeniyle yalnızca yönetmeliğe dayanılarak verilen idari para cezasının kaldırılması yerinde görülmüş, kanun yararına bozma istemi reddedilmiştir. Kabahat karşılığı yaptırımın türü ve miktarı ancak kanunla belirlenebilir.

Karardan alıntı
“5326 sayılı Yasa`nın 4/2.maddesi uyarınca " kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebileceğinden" (...) yerel mahkemenin kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla”
İçtihat özetiİzin belgesiz internet kafe işletilmesi nedeniyle verilen idari para cezasına karşı dava adli yargıda görülür.
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü E. 2015/353, K. 2015/372, T. 01.06.2015Adli yargı görevli

İzin belgesi olmaksızın internet kafe işletilmesi nedeniyle kaymakamlıkça verilen idari para cezasına karşı açılan davanın adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğine karar verilmiştir.

Karardan alıntı
“İnternet Toplu Kullanım Sağlayıcıları Hakkında Yönetmeliğin, “Ticari Amaçlı İnternet Toplu Kullanım Sağlayıcılarının Yükümlülükleri” başlıklı 5. maddesinin birinci fıkrası (a) bendine aykırı davranıldığından bahisle, Yönetmeliğin 11. maddesi birinci fıkrası uyarınca verilen para cezasının iptali istemiyle açılan davanın, ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği”
İçtihat özetiMülki amirin verdiği idari para cezalarına itiraz, Kabahatler Kanunu uyarınca sulh ceza mahkemesine yapılır.
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü E. 2012/281, K. 2012/274, T. 05.11.2012Adli yargı görevli

5651 sayılı Kanun, mülkî amirin verdiği idari para cezalarına karşı görevli mahkemeyi göstermediğinden, Kabahatler Kanunu'nun kanun yoluna ilişkin hükümleri uygulanır ve itiraz sulh ceza mahkemesine yapılır. 8/12. fıkradaki idari yargı yolu yalnızca Başkanlık veya Kurumca verilen cezalar içindir.

Karardan alıntı
“5651 sayılı “İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun’da da mülki amir tarafından verilen idari para cezasına itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği anlaşılmıştır.”
İçtihat özetiToplu kullanım sağlayıcı cezasına itirazda idari yargıyı görevli gören bu erken tarihli yaklaşım sonradan terk edilmiştir.
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü E. 2009/92, K. 2010/8, T. 01.02.2010İdari yargı görevli

Uyuşmazlık Mahkemesi bu erken tarihli kararında, 5651 sayılı Kanun'un 8/12. fıkrasındaki düzenlemeyi esas alarak toplu kullanım sağlayıcılar yönetmeliğine dayanan idari para cezasına itirazda idari yargıyı görevli görmüştür. Sonraki kararlarda bu yaklaşım terk edilmiştir.

Karardan alıntı
“5651 sayılı Yasa dayanak alınarak çıkarılan "İnternet Toplu Kullanım Sağlayıcıları Hakkında Yönetmelik" uyarınca" verilen idari para cezasına karşı yapılan itirazın görüm ve çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.”
İçtihat özetiİnternet kafede filtre programı bulunmaması 5651 kapsamında yükümlülük ihlalidir; tek başına müstehcenlik suçunu oluşturmaz.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E. 2020/12533, K. 2020/17094, T. 19.11.2020Bozma

Toplu kullanım sağlayıcının içerik filtreleme yazılımı kullanmaması ve suç oluşturan içeriklere erişimi önleyici tedbirleri almaması, Kanun ve yönetmelikteki yükümlülüklere aykırılık niteliğindedir. Ancak sanığın TCK'da tanımlanan müstehcenlik eylemlerinden birini gerçekleştirdiğine dair bulgu yoksa, kıyas yasağı gereği müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kurulamaz.

Karardan alıntı
“inceleme konusu olayda sanığın işletmekte olduğu internet kafede yapılan denetim sırasında, müstehcen içerikli sitelere ulaşımın engellenmesini sağlayan filtre programı bulunmadığının tespit edildiği, sanığın 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun ve ilgili yönetmeliklerinde düzenlenen hükümlere aykırı olarak konusu suç oluşturan içeriklere erişimi önleyici tedbirleri almadığı ve TİB tarafından onaylanan içerik filtreleme yazılımı kullanmadığı sabit ise de, sanığın yukarıda açıklanan müstehcenlik suçu bakımından tanımlanan eylemleri gerçekleştirdiğine dair bir bulgu elde edilememesi karşısında, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,”
İçtihat özeti2014 öncesi düzenlemede filtre programı yükümlülüğüne aykırılık için yalnız yönetmeliğe dayanılarak idari para cezası verilemez.
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E. 2016/5876, K. 2016/18548, T. 26.05.2016Bozma

İnternet kafede filtre programı bulunmadığı gerekçesiyle Yönetmeliğe dayanılarak verilen idari para cezasına itirazın reddi kanun yararına bozulmuştur. Daire, Kabahatler Kanunu'nun 4/2. maddesi uyarınca kabahat yaptırımının türü ve miktarının ancak kanunla belirlenebileceğini kabul ederek cezanın kaldırılmasına karar vermiştir.

Karardan alıntı
“5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun kanunilik ilkesi başlıklı 4/2. maddesinin “Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı ancak kanunla belirlenebilir.” hükmü karşısında yönetmeliğe dayanarak idari para cezası verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği”
İçtihat özetiYönetmelikte DNS değişikliğini yasaklayan hüküm bulunmadığından yurt dışı DNS kullanan internet kafeye idari para cezası verilemez.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E. 2013/7276, K. 2014/3002, T. 27.02.2014Bozma

Toplu kullanım sağlayıcıya yurt içi yerine yurt dışı DNS sunucusu kullandığı gerekçesiyle verilen idari para cezasına itirazın reddi kanun yararına bozulmuştur. Daire, Yönetmeliğin sağlayıcı yükümlülüklerini düzenleyen hükmünde DNS ayarlarına ilişkin bir kısıtlama bulunmadığını belirterek cezanın kaldırılmasına hükmetmiştir.

Karardan alıntı
“Internet Toplu Kullanım Sağlayıcıları Hakkındaki Yönetmeliğin 5.maddesinde DNS değişikliği ile kısıtlayıcı bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilesinde isabet görülmemiş”

İlkeler karar metinlerinden derlenmiştir; uygulamada kararın tam metni esas alınmalıdır. Künyeler De Jure ve Yargı PRO içtihat veri tabanlarından doğrulanmıştır.

Sıkça Sorulan Sorular

İnternet kafe açmak için hangi izin gerekir?
Ticari amaçla toplu kullanım sağlayıcılar mahallî mülkî amirden (kaymakamlık veya valilik) izin belgesi almakla yükümlüdür. İzin ve denetimin ayrıntıları yönetmelikle düzenlenir; izinsiz faaliyet 7/4. fıkradaki yaptırımlara konu olabilir.
Mülkî amirin verdiği idari para cezasına nereye itiraz edilir?
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 2012 ve 2015 tarihli kararlarına göre 5651 sayılı Kanun bu cezalar için ayrı bir yargı yolu göstermediğinden Kabahatler Kanunu uygulanır ve başvuru sulh ceza hâkimliğine yapılır. Daha eski bir kararda idari yargı görevli görülmüştü; güncel yaklaşım adli yargı yönündedir.
Ticari amaç taşımayan yerler de yükümlü müdür?
Evet. Maddenin ikinci fıkrasına göre ticari amaç aranmaksızın bütün internet toplu kullanım sağlayıcılar, suç oluşturan içeriklere erişimin engellenmesi ve erişim kayıtlarının tutulması konusunda yönetmelikteki tedbirleri almakla yükümlüdür.
WhatsApp ile yazın